Ineke is van de tijd, zo typeerde een collega mij onlangs. Dat klopt helemaal. Zakelijk ben ik ook, want afspraak is afspraak voor mij. En dat ik resultaatgericht ben, hoef ik geloof ik niemand meer uit te leggen. Al met al niet echt karaktertrekken waar je als eerste aan denkt wanneer je het over vertrouwen hebt. Vertrouwen gaat toch meer over de zachte kant? Toch krijg ik van mijn opdrachtgevers vaak bijna carte blanche om grote veranderingen door te voeren.

Vertrouwen is het begin van alle succes.

Zit je directeur op jouw stoel? Wil jouw CEO alle details weten voordat hij een beslissing neemt? Vind jij ook dat hij zich met dingen bemoeit die jij best zelf kunt beslissen? Hunker je naar eigen verantwoordelijkheid? Naar meer ruimte voor jóuw visie?

De managers en directeuren die ik coach snakken regelmatig naar meer vertrouwen van hun leidinggevende. Als bewijslast voor de casus worden functiematrixen met wie waarover mag beslissen ingebracht. Net als allerlei mandateringsregelingen. Er wordt een beroep gedaan op de afspraken die zijn gemaakt. Dan reageer ik al snel dat afspraak is afspraak, het uitgangspunt waar ik zo van houd, hier niet werkt. Maar wat is dan wel de sleutel?

Stel vragen en luister vooral naar het antwoord.

Ik vraag altijd naar mijn tekenbevoegdheid bij de start van een nieuwe interim opdracht. De hoogte van het bedrag vind ik eigenlijk niet zo interessant. Voor mij gaat het om het antwoord wat mijn opdrachtgever geeft.

Zo mocht ik bij een van mijn klanten volgens de matrix tot € 1 miljoen zelfstandig aftekenen, passend bij mijn lijnverantwoordelijkheid voor 600 collega’s. Daar had ik het bij kunnen laten. De afspraken waren immers helder. Toch stelde ik ook deze opdrachtgever de vraag over mijn bevoegdheden. ‘Alles, eigenlijk heb ik het liefst dat je alles aan me voorlegt,’ was zijn antwoord. Wat ik tussen de regels door vooral hoorde, was een roep om comfort.

Vertrouwen is als een lemniscaat, een oneindige balans van elkaar aanvoelen en versterken. Als jij de ander comfort geeft, krijg je vertrouwen terug. Als jij dat vertrouwen waarmaakt, geeft de ander je weer meer ruimte. En daar krijgt de ander vervolgens weer meer vertrouwen van. Zo bouw je samen aan de perfecte samenwerking.

Vertrouwen gaat over het wegnemen van het ongemak.

Vertrouwen moet je verdienen, dat weet iedereen. Maar hoe doe je dat? Mopperen op je leidinggevende helpt je niet. Territoriumdriften evenmin, net als op je strepen gaan staan. Je kunt je vasthouden aan de bevoegdheden in je functieprofiel. Of je kunt onder de radar duiken en met een fait accompli je meerdere voor het blok stellen. Dat alles helpt je niet. Je leidinggevende gaat alleen maar meer eisen stellen.

Omdat hem dat comfort gaf, bespraken mijn opdrachtgever en ik in het begin zelfs facturen van € 100,-. Dat lijkt kinderachtig, helemaal omdat ik leiding gaf aan 600 collega’s, maar ik had het met mijn opdrachtgever helemaal niet over de hoogte van het bedrag. Het bilaterale overleg ging over de waarom van de besteding. We spraken over de kernwaarden, over onze persoonlijke overtuigingen en over de bedoeling van het bedrijf. We leerden elkaar kennen. We vertaalden de visie van het bedrijf naar gedrag in de praktijk.

Ga het echte gesprek met elkaar aan.

‘Hoe doe jij dat toch?’ werd me al snel gevraagd. Of het nu wel of niet binnen mijn tekenbevoegdheid lag, ik kreeg het geregeld. Grote investeringen waren geen punt meer. Mijn opdrachtgever en ik bespraken ze op dezelfde manier als het kleine geld: we hadden het over de bedoeling en of het paste binnen de kernwaarden van het bedrijf. Aan een half woord hadden we vaak genoeg, omdat we van elkaar wisten wat we belangrijk vonden. Waar we eerst vertraagden, konden we daarna enorm versnellen. Dat weer past helemaal bij mij: voorwaarts vooruit, het liefst zo snel mogelijk. En dat kan pas als er eerst wederzijds vertrouwen is.

In de zin van emoties maakt het niet uit op welke positie je zit, je ervaart hetzelfde. Zonder complimenten vaart niemand wel. Zoals jij het prettig vindt om ze zo nu en dan te ontvangen, zo zal jouw leidinggevende dat ook leuk vinden. Zoals jij je ergens ongemakkelijk bij kunt voelen, zo is het zeer waarschijnlijk dat jouw directeur of CEO ergens eenzelfde onrust ervaart. Misschien niet allebei over precies dezelfde beslispunten, op hetzelfde tijdstip, maar wel als emotie an sich. Daar wil je het met die ander over hebben: je belemmerende emotie. Dus hoe beter je elkaar kent, hoe makkelijker je daar het gesprek met elkaar over voert, hoe scherper je weet wat wel en niet haalbaar is.

Hoe goed ken jij jouw leidinggevende?

 

Smacht je naar ruimte voor jóuw visie? Zit je directeur of senior manager op jouw stoel? Hunker je naar meer beslissingsbevoegdheid? 

Ontdek hoe je vanuit een perfecte samenwerking successen realiseert. Kies voor een executive coaching traject:

© Ineke Walravens